ندبه

هم‌پای صهیونیست‌ها، چماق‌داران و قمه‌کش‌های‌شان را ریختند به جان مردم و پلیس؛ زدند و کشتند و سوزاندند و هزاران خانواده را داغ‌دار کردند. بعد که باز تیرشان به سنگ خورد، از هزاران کیلومتر دورتر برای کشته‌هایی که خودشان ساختند، فراخوانِ یک‌دقیقه سکوت دادند! یک دقیقه سکوت، و بعد می‌روند دنبال کار همیشگی‌شان و با پول‌هایی که ۴۶ سال پیش، از همین مردم دزدیدند، تا فراخوانی دیگر و خیانتی دیگر، می‌خورند و می‌پوشند و به عیاشی می‌گذرانند، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده.