ندبه

خدا را شکر که ایرانی هستم، در ایرانم و با ایرانیان زندگی می‌کنم.

• راهپیمایی دیروز ملت علیه نقشه‌ی آشوب‌سازیِ داخلی، در روز غیرتعطیل حتی در بسیاری از شهرهای کوچک کشورمان عالی بود، چه رسد به شهرهای بزرگ و مراکز استان‌ها. آمریکا به بهانه دشواری‌های اقتصادی و مشکلاتی که گاهی خودش زمینه‌ساز آنهاست، در امور سایر کشورها پوزه دراز می‌کند. دشمن‌شناسی، موهبت بزرگی است. قدرش را بدانیم. 
• بسیاری از هموطنانمان اعم از نیروهای انتظامی و امنیتی و مردم عادی بی‌رحمانه کشته شدند و به شهادت رسیدند. حمله دسته‌جمعی خرابکاران و ضرب و شتم‌های وحشیانه آنها خاطره جنایات دارودسته‌ رجوی و گروهک‌های تجزیه‌طلب کرد را در سال‌های اول انقلاب زنده کرد. خدا به خانواده‌های شهدا صبر دهد. 
• شمار معدودی از روزنامه‌های داخلی با جهت‌گیری‌های خاص سیاسی، در صفحه اول‌شان به راهپیمایی بزرگ دیروز چندان نپرداختند. اما آنچه دیروز رخ داد، واقعا رخ داد؛ حتی اگر کسی غفلت یا تغافل کند.
• قطع دسترسی به اینترنت بین‌الملل در بازگرداندن آرامش نسبی و غلبه کردن بر خرابکاری‌ها و کاهش خسارت‌های جانی و مالی بسیار موثر بود. امیدوارم حاکمیت موضوع حکمرانی و انضباط در فضای مجازی را جدی بگیرد و اساسی درباره آن فکر و اقدام کند. در موضوع امنیت ملی، مجال تعارف یا تاخیر نیست. برای مثال، اگر قرار است فلان پیام‌رسان یا شبکه‌ اجتماعی خارجی در ایران فعالیت کند، قاعدتا باید مثل سایر کشورها این‌جا دفتر نمایندگی داشته باشد، مالیات بدهد و بابت عملکردش پاسخگو باشد. حتی غربی‌ها نیز که درباره آزادی بیان و گردش آزاد اطلاعات قمپز درمی‌کنند، فضای مجازی‌شان یله و رها نیست. برای نمونه، آمریکا به‌راحتی دسترسی کاربرانش به تیک‌تاک را قطع و فرانسه برای واداشتن مدیرعامل تلگرام به پذیرفتن مقرراتش، او را مدتی بازداشت کرد. بعضی چهره‌های مشهور (سلبریتی‌ها) که در همین کشور و در همین نظام به شهرت و ثروت رسیدند و چاق‌وچله شدند اما در بزنگاه‌ها ساز ناکوک زدند و از خانه‌های گرم‌ونرم‌شان پیام‌ها و استوری‌های کذب یا تحریک‌آمیز زدند، و به سهم خود آتش را شعله‌ورتر کردند، باید در محضر قانون، مسئولیت اقدامات‌شان را بپذیرند.

الحمدللهِ کَما هُوَ أهلُه