امام سجّاد ۳۵ سال تقریباً حائز منصب امامت بودند و در این ۳۵ سال از اوّل تا به آخر یکسره مبارزه کردند... امام سجّاد کارى داشت، هدفى داشت که باید براى آن سالهاى متمادى زحمت میکشید. اگر از من بپرسید که آن هدف چه بود، من به طور قاطع و با اتّکاء به صدها مدرکِ اطمینانآور عرض میکنم در یک جمله که آن هدف عبارت بود از زمینهسازى براى تشکیل حکومت اسلامى...
در این ۳۵ سال سه رشته کار را امام سجّاد تعقیب کردند که این سه تا محور اصلى است ــ اگر کسى میخواهد در این زمینه بحث کند و مطالعه کند، دنبال این سه محور باید حرکت کند ــ یکى از این سه محور، کار اصلى سیاسى امام سجّاد بود که آن عبارت بود از تبیین مسئلهى امامت. مردم با اینکه تازه از صدر اسلام جدا شده بودند و فاصلهى زیادى نداشتند، مسئلهى امامت را درست نمىشناختند و بشدّت در این مسئله دچار اشتباه و انحراف بودند؛ هم اشتباه در مفهوم «امام» و اینکه امام چه شرایطى دارد، چه جور آدمى میتواند امام و رهبر جامعه باشد، امام اصلاً چه کاره است در این جامعه؛ و هم بالنّتیجه در مصداق امام که امام کیست، این را نمیدانستند. از آل على و خاندان پیغمبر که بکلّى فراموششان شده بود؛ در بین افراد دیگرى هم که میشد سراغشان بروند، سراغ بدترینها رفته بودند...
محور دوّم، محور فکرى و عقیدتى و ایدئولوژیک بود؛ چون بنىامیّه فکر مردم را و اسلام مورد ایمان مردم را هم خراب کرده بودند. اسلامى که در اختیار مردم در دوران امام سجّاد قرار داشت، اسلام پیغمبر نبود. آن قدر تحریف و غلط و خلاف عمدى و سهوى در معارف اسلامى، در عقاید اسلامى، در احکام اسلامى، در مقرّرات اسلامى وارد کرده بودند که اگر احکام و معارف انحرافىِ آن روز را یک کتاب بکنیم، یک کتاب ضخیم خواهد شد...
محور سوّم عبارت بود از کار مبارزاتى و تشکیلاتى؛ یعنى جمع و جور کردن یاران خاص و شیعیان، متّصل کردن آنها به یکدیگر، روحیه دادن به شیعیان مبارز، مانع شدن از جذب نیروهاى شیعه به دستگاههاى حاکم و به زندگى عافیتمآب؛ این هم یک کار بسیار دشوارى بود که امام سجّاد انجام میدادند. اوّل اطراف حضرت سه نفر یا پنج نفر بودند، بعد یواشیواش همین چند نفر به عراق رفتند، به مصر رفتند، به یمن رفتند، در حجاز گشتند، به ایران آمدند، در اقطار عالم اسلامى مسافرت کردند، با افرادى که به حج مىآمدند، صحبت کردند، بحث کردند، ذهن آنها را روشن کردند و کار را به جایى رساندند که وقتى آن حضرت این دنیاى فانى را ترک میگفت، در تمام دنیاى اسلام آوازهى امام و امامت و تفکّر امامتِ خاندان پیغمبر پیچیده بود... یعنى در مقابل همهى تبلیغات پنجاهشصتسالهى خاندان اموى تا زمان شهادت امام سجّاد، یکتنه امام سجّاد با یاران خود این تبلیغات را خنثى کرد...
فرازی از خطبههای امام خامنهای حفظه الله و روحی فداه در نماز جمعه تهران، ۱۳۶۵/۰۷/۰۴، نشانی متن کامل در Khamenei.ir
نشانی دریافت تصویر سربرگ در اندازه اصلی در تارنمای عصر انتظار: asr-entezar.ir
- ۰۶ بهمن ۰۴ ، ۱۶:۴۷
