تبعیض نژادی ناخودآگاه

بسیاری از گردشگران عمدتاً غربی در شرح خاطرات‌شان از ایران، میهمان‌نوازی و مهربانی ایرانی‌ها را ستوده‌ و از عطوفت و نوع‌دوستی‌شان گفته و نوشته‌اند. نوع‌دوستی و میهمان‌نوازی البته صفتی پسندیده و توصیه‌ی دین ما است. اما لازم است به خودم (خودمان) تلنگری بزنم (بزنیم): اگر روزی به‌جای گردشگر غربی و اروپایی، با گردشگر آفریقایی یا عرب یا افغان مواجه شوم آیا او را نیز همان اندازه گرامی می‌دارم؟ اگر پاسخ مثبت است، باید خدا را بابت خلوص و یک‌رنگی‌ام شکر گویم و اگر نه، باید از تبعیض قومی یا نژادیِ نهفته در افکارم به خدا پناه ببرم.

 

تو با حقی و حق با توست

«...به خدا قسم اگر هفت اقلیم را با آنچه زیر آسمانهای‌ آنهاست به من بدهند تا خداوند را با ربودن پوست جوی‌ از دهان مورچه‌ای‌ معصیت کنم به چنین کاری‌ دست نمی‌زنم! و بی‌شک دنیای‌ شما نزد من از برگی‌ که در دهان ملخی‌ است و آن را می‌‌جود خوارتر است! علی‌ را با نعمتی‌ که از دست می‌‌رود و لذّتی‌ که باقی‌ نمی‌ماند چکار؟! از خواب عقل، و زشتی‌ لغزش به خدا پناه می‌بریم، و از او یاری‌ می‌طلبیم.»

فرازی از خطبه 215 نهج‌البلاغه، ترجمه‌ی استاد حسین انصاریان

 

«... وَ اللّهِ لَوْ اُعْطیتُ الاَْقالیمَ السَّبْعَةَ بِما تَحْتَ اَفْلاکِها عَلى اَنْ اَعْصِىَ اللّهَ فى نَمْلَة اَسْلُبُها جُلْبَ شَعیرَة ما فَعَلْتُ! وَ اِنَّ دُنْیاکُمْ عِنْدى لاََهْوَنُ مِنْ وَرَقَة فى فَمِ جَرادَة تَقْضَمُها! ما لِعَلِىٍّ وَ لِنَعیم یَفْنى، وَ لَذَّة لاتَبْقى؟! نَعُوذُ بِاللّهِ مِنْ سُباتِ الْعَقْلِ، وَ قُبْحِ الزَّلَلِ، وَ بِهِ نَسْتَعینُ.»

 

 

کریم آل طه

من کبوتر نیستم اما ندیدم در بقیع

یاکریمی را برانی از حریمت یا کریم

...

میلاد امام مجتبی، امام حسن (علیه الصّلاة و السّلام)؛ حُسن مجسّم بر زبان پیغمبر خاتم (صلّی الله علیه و آله) که این نام را ایشان بر روی این مولود گذاشتند -و این خیلی با عظمت است، خیلی مهم است که پیغمبر این بزرگوار را، این کودک مبارک را «حسن» بنامند- ان‌شاءالله بر همه‌تان مبارک باشد.

امام خامنه‌ای، ۱۰ تیرماه ۱۳۹۴

 

مأخذ تصویر: تارنمای رهبر انقلاب

 

سلام بر تو ای بهارِ خلایق و خرمیِ روزگار

آمدن بهار را به تو تبریک می‌گویم، اما بهار حقیقی تویی «ای بهار خلایق و خرمیِ روزگار»... تویی آن بهاری که بعدِ آن خزان و زمستانی نیست.

«السَّلامُ عَلَىٰ رَبِیعِ الْأَنامِ، وَنَضْرَةِ الْأَیَّامِ» 

از خدا مسئلت می‌کنیم تا در ظهورت تعجیل فرماید، ای بهار حقیقی، ای امام زمان، سلام خدا بر شما

 

 

 

حقیقت عظیم

این ولادت بزرگ [ولادت امام زمان(عج)] و این حقیقت عظیم، متعلّق به یک ملت و یک زمان خاص نیست؛ بلکه متعلق به بشرّیت است. این «میثاق اللَّه الّذی أخذه و وکَّده»، میثاق خدا با انسان است. «وعد اللَّه الذی ضمنه»؛ این، وعده‌ی خداست که تحقّق آن را ضمانت کرده است. همه‌ی انسانهای طول تاریخ، نسبت به این پدیده‌ی عظیم و شگفت‌آور، احساس نیاز معنوی و قلبی کرده‌اند؛ چون تاریخ، از اوّل تا امروز و از امروز تا لحظه‌ی طلوع آن خورشید جهان‌تاب، با ظلم و بدی و پلیدی آمیخته بوده است. همه‌ی کسانی که از ظلمی رنج برده‌اند - چه آنهایی که به خودشان ظلم شده است و رنج برده‌اند و چه آنهایی که به ستمکشیِ دیگران نگاه کرده‌اند و رنج برده‌اند - با یاد ولادت این منجیِ عظیم تاریخ و بشر، در دلشان امیدی به وجود می‌آید.

 

بیانات امام خامنه‌ای (حفظه الله) در دیدار اقشار مختلف مردم  ۱۷/دی/۱۳۷۴

 

سالروز میلاد منجی عالَم حضرت امام عصر عج الله تعالی فرجه الشریف بر دلدادگان حضرتش مبارک باد.