چند منطقه کشورمان همزمان درگیر برف و یخبندان است و این مزید بر علت شده تا مصرف گاز کشور بیسابقه افزایش یابد. تا جایی که مقدور است صرفهجویی کنیم تا کسی از هموطنانمان در سرما نماند، انشاءالله.
- ۰ نظر
- ۲۵ دی ۰۱ ، ۰۰:۱۲
چند منطقه کشورمان همزمان درگیر برف و یخبندان است و این مزید بر علت شده تا مصرف گاز کشور بیسابقه افزایش یابد. تا جایی که مقدور است صرفهجویی کنیم تا کسی از هموطنانمان در سرما نماند، انشاءالله.

آنچه میبینید، تصویر دو قرصِ اورانیومی یا همان سوخت هستهای است؛ قطر و طول آنها از چند سانتیمتر فراتر نمیرود اما هر کدام از همین قرصهای کوچک، تقریباً معادل 1000 کیلوگرم زغال سنگ، انرژی تولید میکند.
چندسالی است که با آمدن زمستان و تابستان، مشکل کمبود برق هم خودش را نشان میدهد. از سویی مردم بابت آلودگی هوا گلایه دارند و از سوی دیگر احتمال قطعی برق صنایع یا منازل، آنها را نگران میکند؛ در هر دو مورد هم حق دارند. اما چاره چیست؟ چطور میتوان هم هوای سالمتر و هم برق کافی داشت؟
کسانی که از سر ناآگاهی، فناوری هستهای را برای کشورمان دردسرآفرین و هزینهزا میدانند، توجه ندارند که اگر برق کافی نداشته باشیم، در صنعت و تولید و آموزش و پژوهش و امنیت هم به مشکلات اساسی برمیخوریم؛ و بماند که برق فقط یکی از کاربردهای مهم فناوری هستهای است.
در حال حاضر پایدارترین و مطمئنترین برق، برق هستهای است. در تمام دنیا هیچ نوع نیروگاه دیگری وجود ندارد که با ضریب ظرفیت بیشت از 90 درصد در سال، هم انرژی پایدار در اختیارتان بگذارد و هم با محیط زیست، سازگارتر باشد. انرژی پایدار یعنی انرژیِ دائمی.
برق حاصل از نیروگاههای خورشیدی و بهخصوص بادی، تا حد چشمگیری پاک و تجدیدپذیر است اما پایدار نیست، چون آفتاب همیشه نمیتابد و باد هم همیشه نمیوزد. اما برای مثال، هر نیروگاه هستهای 1000 مگاواتیِ آبفشرده فقط با 27 تن اورانیوم یک سال برایمان برق تولید میکند.
به لطف خدا ایرانِ ما فناوری هستهای را بومی و به چرخه کامل تامین سوخت هستهای دست پیدا کرده است؛ یعنی از استخراج اورانیوم گرفته تا تبدیل آن به سوخت هستهای و مدیریت پسماندهای آن را خودمان انجام میدهیم. چگونه میتوان شکر خدا را بابت چنین نعمتی به جا آورد؟ شاید کمترین کاری که میتوانیم انجام دهیم حمایت تمامقد از فناوری و صنعت هستهای است؛ فناوری و صنعتی که به برکت خون شماری از بهترین جوانان ما به دست آمده است.
امروز، 21 دی، یازدهمین سالگرد ترور دانشمند هستهای کشورمان، شهید مصطفی احمدی روشن بود.
خشم و کینه اینترنشنال و بیبیسی را در روز پیروزی فرزندان ایران دیدید؟ این روزها را خوب بهیاد بسپارید، چون کمتر فرصتی پیش میآید که خشم و نفرتشان از ما ایرانیها را چنین بیپرده و آشکار جار بزنند. آنها هرگز شادی و پیروزی این مردم را نخواستهاند و نمیخواهند. از درون لانههای گرمونرمشان مردم را به آشوب تحریک میکنند و به جان هم میاندازند، و کشته میسازند و برای کشتههایی که خود ساختهاند، ماتم میگیرند. سپس کوچکترین شادی را بر تو حرام میدانند و اگر رسوایشان کنی ناسزایت میگویند و آنچه را که لایق خودشان است به تو نسبت میدهند. ابتدا میکوشند تیم ملی کشورت را از جامی که قریب به چهار سال برای حضور در آن کوشیده است محروم کنند؛ وقتی ناکام میمانند، از بازیکنان تیم ملی کشورت میخواهند که سرود ملی ایران را نخوانند، در حالیکه پرچم همان کشور بر سینه پیراهن بازیکنان نقش بسته است! دوست دارند، پیروز نشوی و اگر پیروز شدی شادی نکنی! آنها از باخت تیم کشورت شادمان میشوند و از پیروزیش به خشم میآیند.
دشمن چه باید کند که باور کنیم دشمن ما است؟! آنها تازه پادوهای دولتهایی هستند که پیوسته برای برانداختن درخت تنومند ایران نقشه میکشند؛ ببین کارفرمایانشان چه شیاطینی هستند!
پیروزی تیم ملی کشورم را به ایرانیها و ایراندوستان تبریک میگویم
زنده و عزیز باد جمهوری اسلامی ایران، ان شاء الله
خدایا شکرت... همیشه نگهدارمان باش... نگهدار این رهبر و این ملت و پرچم باش...
پیروزی تیم ملی باغیرت و باشرف جمهوری اسلامی ایران مبارک باد، انشاءالله
عکس را در تارنمای رهبرمان امام خامنهای دیدم و از آنجا برداشتم.

سلام
شما ای برادر و خواهر، میگویی تحت تاثیر شبکههایی که با کشورت خصومت دارند، نیستی و مستقل میاندیشی اما داری حرف همانها را تکرار میکنی! صادق باشیم: آیا پیش از این، مهساها و نیکاها و حدیثها و ساریناها و اسراها را میشناختی؟ نخستین بار نام آنها را از کجا شنیدی؟ چه کسانی اولبار خبر فوت آنها را قتل خواندند و آنرا به گردن حاکمیت انداختند؟ چه کسانی درخصوص جنایت حرم حضرت شاهچراغ علیهالسلام و ترورهای کور مردم در نقاط مختلف ایران، در دلت تردید افکندند و جمهوری اسلامی را متهم کردند؟ اینگونه فضا را با روایت خودشان پر میکنند و مخاطب میپندارد که روایت مستقل خود را دارد.
دعا میکنم حقیقت از میانه غبار فتنهها آشکار شود، ان شاء الله