اصلاً یک نفر در دنیا به ما ایرانیان جواب بدهد که ما چرا تحریم هستیم؟ چه خبط و خطایی کردهایم؟! جرممان چیست؟
- ۰ نظر
- ۲۰ بهمن ۰۳ ، ۲۱:۰۳
اصلاً یک نفر در دنیا به ما ایرانیان جواب بدهد که ما چرا تحریم هستیم؟ چه خبط و خطایی کردهایم؟! جرممان چیست؟
نوزده بهمن 1357 زمانی که دولت بختیار بر حسب ظاهر هنوز بر سر کار بود، تعداد زیادی از همافران نیروی هوایی ارتش در مدرسه علوی تهران با امام خمینی رحمةاللهعلیه دیدار و بیعت کردند. انتشار خبر و عکس واقعه موج آفرید و عکس مرحوم عبدالحسین پرتوی، یکی از حوادث مهم روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی را ماندگار کرد.
امام خامنهای در وصف واقعه 19 بهمن میفرمایند:
این حادثه یک پیشدرآمد مؤثری بود برای پیروزی نهضت. این حرکت موجآفرینی کرد. علت موجآفرینیاش هم انعکاس سریع آن بود. به فاصله سهچهار ساعت بعد از آنی که این حادثه اتفاق افتاد، روزنامه عصر آنروز تهران، تصویر حادثه را منتشر کرد و یکهو خیلی اوضاع عوض شد.
19 بهمن روز نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران مبارک باد.
مدتی است در خبرها درباره ساخت نیروگاههای خورشیدی زیاد میخوانم و میشنوم. گویا دولت بر آن تاکید دارد. نیروگاه خورشیدی خوب است، حتی جاهایی لازم است، اما جای نیروگاه هستهای را نمیگیرد. نیروگاه هستهای حداقل 80 درصد از روزهای سال پیوسته برق تولید میکند. یعنی اصطلاحا میانگین ضریب ظرفیت نیروگاههای هستهای در دنیا بیشتر از 80 درصد است و با ارتقای فناوری، سال به سال آمارش بهتر هم میشود (نمودار 1).

مقایسه کنید با نیروگاه خورشیدی که ضریب ظرفیتش 12.5 تا 25 درصد است (نمودار 2 ضریب ظرفیت انواع نیروگاههای برق در آمریکا را نشان میدهد. نیروگاه هستهای در صدر همه انواع نیروگاههاست.)

ضمنا برق هستهای مثل برق خورشیدی، پاک است چون گاز گلخانهای تولید نمیکند و میزان انتشار کربن آن عملاً صفر است.
البته ساخت نیروگاه هستهای پرهزینهتر است اما اولاً وقتی راه افتاد هزینهاش کمتر میشود. ثانیا عمرش طولانیتر است (گاهی تا 80 سال) و سوم اینکه برق مطمئن و پایدار تولید میکند. اما نیروگاه خورشیدی چنین نیست، چون ساعات شبانهروز و وضعیت هوا بر میزان تولید برق خورشیدی مستقیما اثر میگذارد و شبکه برق نمیداند که دقیقا چقدر برق از نیروگاه خورشیدی عایدش خواهدشد.
اولویتها را دریابیم.
امام و رهبر انقلاب سالهاست که نیاز کشورمان به تولید دستکم 20,000 مگاوات برق هستهای برای دوره بیستساله را گوشزد میکنند. برای نمونه:
ببینید، یک عدّهای متأسّفانه تحت تأثیر همین حرفهای دشمن میگویند «آقا [انرژی] هستهای به چه درد ما میخورد؟» همینهایی که در روزنامهها و مانند اینها گاهی یک چیزی مینویسند. من [قبلاً] گفتم که [انرژی] هستهای نیاز قطعی فردای کشور ما است.(*) ما تا چند سال دیگر حدّاقل به بیست هزار یا سی هزار مگاوات برقِ ناشی از انرژی هستهای نیاز داریم؛ که این را از راه دیگر نمیتوانیم به دست بیاوریم یا مقرونبهصرفه نیست. خب آن روزی که ما احتیاج پیدا کردیم، چه کار کنیم؟ برویم درِ خانهی چه کسی؟ از آمریکا، از اروپا درخواست کنیم، گدایی کنیم که آقا بیایید به ما برق هستهای بدهید یا بیایید برای ما غنیسازی راه بیندازید؟ میکنند؟ ما امروز بایستی فکر فردا را بکنیم. این نیازها، نیازهایی نیست که در ظرف شش ماه و یک سال و دو سال تأمین بشود، اینها را باید از قبل آماده کرد؛ ما این را آماده کردهایم، زمینهاش را فراهم کردهایم. خب با اینکه حالا در برجام خسارت فراوانی در این زمینه به ما وارد شد، امّا خوشبختانه اصل این کار محفوظ است و کارهای بزرگ و خوبی هم در این زمینه دارد انجام میگیرد؛ دشمن این را نمیخواهد؛ در زمینهی مسائل دفاعی و موشکی هم همین جور است.
* ارجاع به بیانات ایشان در مراسم بیستونهمین سالگرد رحلت امام خمینی (ره) (۱۳۹۷/۳/۱۴)
پیشنهاد میشود این مطلب را هم ببینید: سود است و زیان نیست
جامعه را با انسانهایش میشناسند، نه با خانهها و ساختمانهایش. ویران شدن خانه و کاشانه اسمش شکست نیست. شکستخورده کسی است که تسلیم میشود و عزت و شرافتش را میفروشد.
قاعدتا شما هم خبر توافق آتشبس بین حماس و رژیم صهیونی را شنیدید. چه با آتشبس و چه بیآن، مردم غزه پیروز هستند، چون بهرغم تحمل وحشیانهترین جنایتها و تلخترین خیانتها سرزمینشان را ترک نکردند، نهراسیدند و از مقاومت و از حماس دست نکشیدند.
بازنده بزرگ جنگ غزه، رژیم صهیونی است که به هیچیک از اهداف از پیش اعلامشدهاش دست نیافت. و بدتر آنکه چهره واقعی و توحش بیمرز خود را مقابل چشم دنیا جار زد.
نتانیاهو گفته بود حماس را نابود میکند، اسرای صهیونی را بدون دادن هرگونه امتیازی به حماس آزاد میکند و اداره غزه را به چیزی شبیه تشکیلاتِ (خائنِ) خودگردان وامیگذارد. صهیونها با تکیه به حمایتهای آشکار آمریکا، آلمان، انگلیس، فرانسه و خیانتهای آشکار ترکیه، جمهوری آذربایجان، مصر و اردن و خیانتهای مخفیانه و خبیثانه سعودی، امارات، مراکش و امثالهم تا توانستند کشتند و ویران کردند و انسانیت خود را به بهای ناچیز فروختند.
دنیا محل امتحان است. ماجرای غزه آزمون دیگری بود که بر اهل دنیا گذشت.
خدایا ما را در آزمونهایت روسفید فرما.
A society is known by its people, not by its houses and buildings. The destruction of houses and buildings is not called failure. The loser is the one who surrenders and sells his honor and dignity.
You have probably heard the news of the ceasefire agreement between Hamas and the Zionist regime. With or without a ceasefire, the people of Gaza are victorious, because despite enduring the most brutal crimes and bitter betrayals, they did not leave their land, they were not afraid, and they did not leave the resistance and Hamas alone.
The big loser of the Gaza war is the Zionist regime, which did not achieve any of its previously announced goals. And what is worse, it revealed its true face and boundless savagery before the eyes of the world.
Netanyahu had said that he would destroy Hamas, release the Zionist prisoners without making any concessions to Hamas, and leave the administration of Gaza to something like the (traitorous) self-governing organization. The Zionists, relying on the open support of the United States, Germany, England, and France, and the open betrayals of Turkey, the Republic of Azerbaijan, Egypt, and Jordan, and the unspoken and malicious betrayals of Saudi Arabia, the Emirates, Morocco, and the like, killed and destroyed as much as they could, and sold their humanity for a small price.
The world is a place of testing. The Gaza incident was another test that passed on the people of the world.
O God, please grant us success in the tests.
آنچه بر سوریه گذشت، گرچه تلخ و غمبار بود، امید است ملتهای منطقه را به خود آورد و بیدارتر کند. اگر در 1398 یعنی همان سالی که مجلس عراق به اخراج آمریکا از خاک کشورشان رأی داد، ملت عراق اجرای مصوبه مجلس را بیوقفه مطالبه میکرد و دولت عراق گردن مینهاد، شاید امروز منطقه وضعیت دیگری میداشت.
ماجرای سوریه برای کسانی هم که هنوز به مذاکره با غرب امید دارند تلنگری است، اگر دریابند! با کسانی طرفید که جامعه بشری را نه تا حد جنگل که به کمتر از آن تنزل دادهاند. میکُشند و میدزدند و میبَرند. آمریکا روز روشن نفت سوریه را میبرد و صهیونها تا میتوانند از خاک سوریه میدزدند.
اما خدا وقتی بخواهد، از دل تهدیدها و بحرانها نیز فرصت میروید. وقتی پای بیگانه به کشوری باز میشود، نتیجه طبیعی آن ظهور مقاومت است. سوریه در دوران زمامداری اسد، بسیج مردمی قوی و متشکلی نداشت. اما با شرایطی که آمریکا و اردوغان با دست خود رقم زدند، شکلگیری جنبشی مستقل و مردمی در سوریه را انتظار میکشیم.
انسان را از سلطنت خدا گریزی نیست. اشرار عالم هر طرحی که بریزند، باز درون طرح خدا هستند.